Wonen, welzijn en zorg

T073 - 534 23 42

Voor u gelezen

Het online magazine van Actiz, E-zin & Zorg, gaat in juni over "Trots op de ouderenzorg". In het kader van "Veranderingen" vertelt Tonny Hanegraaf, kunstenaar bij Sint Jozefoord, over het atelier en het mobiele atelier. Hier kunnen bewoners, vrijwilligers en medewerkers van Sint Jozefoord hun creativiteit kwijt.

Lees hier het artikel over Tonny Hanegraaf

tonny

Ieder seizoen laat Louis Firing, teamleider tuin, zijn licht schijnen op veranderingen, opvallendheden en weetjes in en over de tuinen van Sint Jozefoord. Dit artikel is tevens verschenen in het cliëntblad 'De Lantaarn'.

Vreugdebrengers

Bij het uitkomen van deze Lantaarn zitten we al weer in de zo­mermaanden, maar de afgelopen maanden heeft zich weer een eeuwenoude traditie herhaalt. Een gebeurtenis die we allemaal kennen en waar velen van ons mee zijn opgegroeid; De terugkeer van de zwaluw uit het zuiden is altijd de voorbode van de ver­dwijnende winter. Het spreekwoord “Eén zwaluw maakt nog geen lente/zomer” geeft aan dat dit altijd een baken is geweest voor de mens. Ik kijk er altijd naar uit.

In feite gaat het in dit geval om drie soorten zwaluwen die in ons land veel voorkomen, na­melijk de boerenzwaluw, de huiszwaluw en de gierzwaluw. Ergens vliegt ook nog de oever­zwaluw rond, maar deze is echt in de minder­heid en onderscheidt zich voornamelijk door zijn broedgedrag (in oevers!). De andere drie soorten zijn echte, aan de mens gebonden soorten. Immers zijn zij voornamelijk te vinden in of op menselijke bouwwerken.

De boerenzwaluw is altijd de eerste die te­rugkeert, zo eind maart, begin april. Zoals zijn naam al verraad, bevindt hij zich voornamelijk in de buurt van boerderijen op het platteland. In overkappingen of schuren, stallen of ach­terhuizen bouwt hij zijn nest op een uitsteken­de paal, balk of soms een grote spijker. Zijn sierlijke vlucht en vrolijke deuntje maakt mij altijd vrolijk, en een nestje jonge boerenzwa­luwen wordt door menig agrariër gekoesterd. Zijn nest van klei en gras is komvorming. Er wordt jaarlijks 2 tot 3 broedsels geproduceerd, hard werken dus.

De huiszwaluw, die meestal eind april arri­veert, is veel meer aan stads- en woonwijken gebonden. Hun kunstig gebouwde nest is een kommetje dat onder dakgoten of overste­kende daklijsten wordt gemetseld met klei en plantendelen, met aan de zijkant een kleine opening. Vaak zie je er ook meerdere bij el­kaar, en de families komen vaak op dezelfde plaats terug. Twee of drie broedsels per jaar komt vaak voor, en soms wordt het laatste broedsel mede grootgebracht door de jongen uit eerdere broedsels. Een echt familiegebeu­ren!

Als laatste, meestal rond 1 mei, komt de gier­zwaluw terug. Dit is wel de meest mysterieuze vogel die we kennen. Het enige moment dat deze vogel niet vliegt is als jong, of als broe­dend wijfje. De rest van zijn leven brengt hij vliegend door: eten, paren en zelfs slapen! Zijn nest bestaat uit een paar sprietjes stro of gras met speeksel aaneengeplakt en bevindt zich onder dakpannen of in spleten onder daklijsten, waar rechtstreeks kan worden ingevlogen. Als het heel slecht weer is kunnen de ouders soms wel een week ver wegvliegen om het slechte weer te omzeilen. De jongen komen dan in een soort lethargische slaap waardoor hun energieverbruik erg afneemt. Als ze eenmaal klaar zijn om te vliegen heb­ben ze slechts 1 kans om uit te vliegen. Als ze op de grond vallen, komen ze niet meer aan vliegen toe. Er is een fantastisch boek ge­schreven door Remco Daalder : “De gierzwa­luw” waarin heel veel beschreven staat over deze fantastische vliegkunstenaar, en hoeveel er nog onbekend is over hem. De moeite waard voor de liefhebber om eens te lezen!

Aan het eind van de zomer verdwijnen deze gasten weer richting het zuiden, om ons weer voor te bereiden op de komende winter. Op de vraag waarom deze vogels ieder jaar weer deze gevaarlijke en zware tocht maken is waarschijnlijk een eenvoudig antwoord: in de zomermaanden is het bij ons wel tot 16 uur licht, waardoor het foerageren wel 4 uur langer kan dan in de landen rond de evenaar. Hierdoor is de kans op broedsucces vele ma­len groter.

Fijne zomer.

Louis Firing

Teamleider Tuin

Lees ook: Bericht uit de tuin lente 2017

Bestuurder André Groot Bluemink van verpleeghuis Jozefoord gaat met alle medewerkers de hei op, niet alleen met het managementteam. 'Medewerkers vormen een goudmijn aan ideeën.'

Lees het gehele interview in Zorgvisie van mei 2017

TU/e ontwikkelt nieuwe oplossing voor zelfstandig wonen: de ‘empathische woning’

De Technische Universiteit Eindhoven (TU/e) gaat het concept van de ‘empathische woning’ in de praktijk testen. Dit gebeurt onder andere bij Sint Jozefoord. Een empatische woning is een woonomgeving die ‘meevoelt’ met de ouder wordende bewoner en dus de functie ondersteunt of (deels) vervuld van de zorg en/of mantelzorger. Denk bijvoorbeeld aan slimme sensoren ingebed in de muren of vloer, maar ook aan oplossingen van ecologische aard zoals een ‘eetbare wand’ in de woonkamer van de senior. Het menselijk contact blijft onontbeerlijk. De ‘empatische woning’ stimuleert beweging, vergroot de veiligheid en versterkt de zelfstandigheid. Sint Jozefoord is een van de drie locaties waar onderzoek zal plaatsvinden.

Nederland is aan het vergrijzen. Waren er in 2013 2,8 miljoen 65-plussers (16,8 % van de bevolking), in 2030 zijn dat er naar verwachting 4,2 miljoen (23,9 %) en in 2050 zelfs 4,7 miljoen (26,2 %). Daarbij is het overheidsbeleid erop gericht om ouderen zo lang mogelijk zelfstandig te laten wonen en dat mensen met een beperking zoveel mogelijk in een reguliere leefomgeving verblijven. Maar er is een tekort aan woningen die aan de behoeften en diversificatie eisen van senioren voldoen.

Empathische woning

“Een woning moet meer bieden dan een dak boven je hoofd, zeker voor senioren”, zegt Masi Mohammadi, hoogleraar Smart Architectural Technologies aan de TU Eindhoven. “Wat als het huis deels taken van de mantelzorger of zorg over kan nemen?”, zegt Mohammadi. “Een empathische woning dus, die jou ‘kent’, meevoelt en reageert op je behoeften en zorgt dat je bijvoorbeeld voldoende beweegt, je verzorging op maat biedt en zo bijdraagt aan behoud van je gezondheid.”

Huisautomatisering

Met de empathische woning benaderen we volgens Mohammadi het volgende stadium van huisautomatisering. “In deze nieuwe fase is ‘slim’ niet alleen maar een randvoorwaarde, maar is slimme technologie naadloos geïntegreerd in de woonomgeving en past de technologie zich optimaal aan de behoeften van de bewoner aan en ondersteunt hem bij zijn dagelijkse activiteiten.”

Woning in 2040

In unieke samenwerking met drie vooruitstrevende woonzorgcentra gaat Mohammadi haar visie en een aantal concrete elementen van de empathische woning in de praktijk toepassen. De drie locaties – RSZK ZorgProfessionals (regio Eindhoven), Woningstichting Domus (Roermond) en St. Jozefoord (’s-Hertogenbosch) – vormen ‘living labs’ waarbij direct het effect van bepaalde slimme innovaties onderzocht kan worden.

Eetbare wand

Een voorbeeld is de eetbare wand, waarvan een prototype tijdens de laatste Dutch Design Week in Eindhoven werd gepresenteerd. De wand is feitelijk een verticale binnentuin, waarbij bakjes met planten of kruiden met behulp van een herkenbare hendel op de gewenste hoogte gebracht kunnen worden. “Het is een stimulans voor beweging”, legt Mohammadi uit. “Senioren hoeven niet meer moeizaam te bukken of op een trapladder te klimmen om te kunnen tuinieren.” Andere voorbeelden zijn een slimme vloer die waarschuwt als iemand dreigt te vallen of een begeleidend lichtspoor op muur en vloer om dagelijkse activiteiten te ondersteunen of stimuleren.

Staatssecretaris op bezoek bij Sint Jozefoord

Ilona Grandia is beweegagoog bij Sint Jozefoord. Elk kwartaal schrijft zij een column voor het cliëntblad 'De Lantaarn'.

Roken brengt u en anderen rondom u ernstige schade toe. Deze tekst en nog diverse anderen staat tegenwoordig als waarschuwing op sigarettenpakjes. Nu kan de tekst op de afbeelding hiernaast in het huis worden opgehangen als waarschuwing, want: zitten blijkt het nieuwe roken te zijn.

Nederlanders brengen dagelijks gemiddeld 8,7 uur zittend door. Jongeren (12 tot 20 jaar) scoren het hoogst met gemiddeld 10,4 uur per dag, blijkt uit cijfers van onder andere het RIVM (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu). Tel daar nog eens acht uur slaap bij op, en dan blijven er maar weinig actieve uren over. In het weekend brengen de meeste Nederlanders gemiddeld minder uren zittend door dan door de week. Dit geldt echter niet voor de ouderen. Het aantal uren dat zij op een weekenddag of doordeweekse dag zitten is ongeveer gelijk.

Eerst was er nog de hoop dat je met veel bewegen en sporten een gedeelte van de schade ongedaan kon maken. Helaas blijkt uit nieuw onderzoek dat de negatieve gevolgen van langere periodes stilzitten niet ongedaan kunnen worden gemaakt door regelmatig sporten. Geen paniek, het onderzoek toont alleen een verband aan en niet dat het direct leidt tot aandoeningen.

Nu is dit niet voor iedereen van toepassing, want sommige van u rennen nog de benen onder het lijf vandaan. Maar denk ook eens aan uw medebewoner: Vindt hij of zij het lastig om alleen te gaan wandelen? Neem hem of haar dan eens mee naar buiten. Zeker met de winter op komst, is het voor sommige bewoners minder uitnodigend om buiten een frisse neus te halen. Ook kunt u aan de zorg vragen of het mogelijk is om na de koffie een activiteit te doen. Dit kan variëren van gezelschapsspellen tot iets actiefs. Maak er in ieder geval iets gezelligs van met z’n allen.

Ilona Grandia

BeweegagoogIlona Grandia

In het Beste Werkgevers Magazine, uitgegeven door Intermediair, is André Groot Bluemink gevraagd wat Sint Jozefoord de beste werkgever maakt.

U kunt het hele interview hier teruglezen.

Jozefoord bouwt nieuwe vleugel met kloostervisie

 

Ilona Grandia, beweegagoog bij Sint Jozefoord, schreef een column voor De Lantaarn, het bewonersblad van Sint Jozefoord:

 

Iedere keer als er een groot sportevenement is, zoals de Giro d’Italia, Tour de France, EK voetbal en Wimbledon, zie ik in veel huiskamers de tv aan staan. Sommige bewoners zitten aan de buis gekluisterd en voor anderen is het gewoon tijdverdrijf om ergens naar te kijken. En ondanks de interesse in sport moeten wij soms veel moeite doen om iemand in beweging te krijgen.

Tijdens de Olympische Spelen, die net achter de rug zijn, stond de tv ook in veel huiskamers weer aan. En vaak denken we er niet over na, maar de meesten van onze bewoners kunnen een heleboel van deze sporten nog uitoefenen.

Regelmatig wordt er een huiskamer verbouwd tot speelveld: Tafels, porselein en vazen aan de kant en iedereen kan zich uitleven.

 

 

 

Welke sporten die we op tv zagen, kunnen we ook in de huiskamer doen? Nou, denk aan tennis, basketbal, handbal, boksen, hockey, voetbal en volleybal. Er zijn misschien wat aanpassing nodig in materiaal en spelregels, maar dat is geen reden om het te laten. En wie weet trekt een bewoner vervolgens zelf wel een extra baantje onder de douche!

Ik moet toegeven dat het er waarschijnlijk niet meer zo vloeiend en snel uit zal zien als op tv, maar dat maakt het zeker niet minder spectaculair. Meedoen is immers belangrijker dan winnen.

Ilona Grandia, beweegagoog

 

Ilona Grandia, beweegagoog bij Sint Jozefoord, schreef een column voor het online magazine E-zin & Zorg van ActiZ.

Lees hier de column.

column ilona


'Waardigheid en trots' is een initiatief van het ministerie van VWS en de TaskForce ‘Waardigheid en Trots’. In dit verbeterprogramma voor de langdurige zorg krijgen zorginstellingen de ruimte om verder te werken aan goede zorg door de ogen van de cliënt en het schrappen van administratieve rompslomp. Ook Sint Jozefoord doet mee:

Verschillende prijzen sleepte St Jozefoord (’s-Hertogenbosch/ Nuland) de afgelopen jaren in de wacht en de waardering op ZorgkaartNederland is hoog (8,7). Daarvoor moest er wel wat gebeuren, want de organisatie komt van ver. Wijkverpleegkundige Mariken van den Broek: ‘Het management verwacht van ons dat we aangeven waar regels in de weg zitten.’

Lees verder 

waardigheid en trots